Adwokat od spraw narkotykowych – czym się zajmuje?

Sprawy dotyczące narkotyków należą do poważniejszych spraw karnych. W Polsce reguluje je nie Kodeks karny, lecz odrębna ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. To w niej znajdują się przepisy karne dotyczące produkcji, posiadania, udzielania i wprowadzania do obrotu środków odurzających i substancji psychotropowych (art. 53–68). Adwokat lub radca prawny prowadzący taką sprawę musi znać tę ustawę oraz orzecznictwo dotyczące kluczowych pojęć, takich jak 'znaczna ilość' narkotyków.

Jakie przepisy regulują przestępstwa narkotykowe

Podstawą odpowiedzialności jest ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych wbrew przepisom (art. 62) zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3; w wypadku znacznej ilości – od roku do 10 lat, a w wypadku mniejszej wagi – grzywną, ograniczeniem wolności albo pozbawieniem wolności do roku. Wprowadzanie do obrotu lub uczestnictwo w obrocie (art. 56) zagrożone jest karą grzywny i pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat, a przy znacznej ilości – nawet do 12 lat. Nielegalne wytwarzanie i przetwarzanie (art. 53) oraz udzielanie narkotyków innej osobie (art. 58–59) mają własne, odrębne sankcje. Surowość kary zależy m.in. od rodzaju i ilości substancji oraz okoliczności czynu.

Co wpływa na wymiar kary

W sprawach narkotykowych na wymiar kary wpływa kilka czynników. Najistotniejsze to ilość i rodzaj substancji (kwalifikacja 'znacznej ilości' znacząco zaostrza zagrożenie karą), wcześniejsza karalność oraz rola sprawcy w przestępczym procederze. Znaczenie mają również okoliczności łagodzące – sąd uwzględnia m.in. postawę sprawcy i jego współpracę z organami ścigania. Ustawa przewiduje też możliwość umorzenia postępowania wobec osoby uzależnionej, która posiada niewielką ilość narkotyków na własny użytek (art. 62a), co bywa istotnym kierunkiem obrony.

Na czym polega obrona w sprawie narkotykowej

Strategia obrony zależy od materiału dowodowego. Adwokat analizuje legalność czynności organów (przeszukania, zatrzymania, kontroli osobistej) oraz prawidłowość uzyskania i zabezpieczenia dowodów – dowody pozyskane z naruszeniem prawa mogą być kwestionowane. Bada się także kwalifikację prawną: czy ilość rzeczywiście jest 'znaczna', czy zachowanie to posiadanie na własny użytek, czy faktyczny udział w obrocie. Kluczowe jest możliwie wczesne skorzystanie z pomocy obrońcy, jeszcze na etapie pierwszego przesłuchania, oraz korzystanie z prawa do odmowy składania wyjaśnień (art. 175 KPK).