Fałszerstwo dokumentów (art. 270 KK) — kary i obrona z pomocą adwokata

Fałszerstwo materialne dokumentu to jedno z częściej spotykanych przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów. Zarzut z art. 270 Kodeksu karnego może dotyczyć zarówno osoby, która podrobiła lub przerobiła dokument, jak i tej, która takiego dokumentu jedynie użyła jako autentycznego. W tego typu sprawach kluczowe znaczenie ma precyzyjna kwalifikacja czynu oraz rzetelna ocena materiału dowodowego, dlatego warto skorzystać z pomocy doświadczonego obrońcy.

Na czym polega fałszerstwo dokumentu z art. 270 KK

Zgodnie z art. 270 § 1 Kodeksu karnego karze podlega ten, kto w celu użycia za autentyczny podrabia lub przerabia dokument albo takiego dokumentu jako autentycznego używa. Podrobienie to wytworzenie dokumentu mającego pozorować, że pochodzi od innej osoby (np. sfałszowanie cudzego podpisu); przerobienie to zmiana treści dokumentu autentycznego. Czyn ten zagrożony jest grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. W wypadku mniejszej wagi (art. 270 § 2a KK) sąd może orzec grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Karalne jest również samo przygotowanie do tego przestępstwa (art. 270 § 3 KK).

Fałszerstwo intelektualne i faktur — odrębne przepisy

Od fałszerstwa materialnego należy odróżnić poświadczenie nieprawdy w dokumencie przez osobę uprawnioną do jego wystawienia (art. 271 KK) oraz fałszowanie faktur. Surowsze sankcje dotyczą właśnie faktur: fałszowanie faktur o znacznej wartości reguluje art. 270a i 271a KK, a w wypadku faktur, których kwota należności ogółem przekracza dziesięciokrotność kwoty określającej mienie wielkiej wartości (tzw. zbrodnia fakturowa, art. 277a KK), grozi kara pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5, do 25 lat. Te najwyższe kary nie dotyczą jednak zwykłego podrobienia podpisu czy dokumentu z art. 270 KK.

Rola dowodów i wybór obrońcy

W sprawach o fałszerstwo decydujące znaczenie mają dowody: opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego i dokumentów, analiza kryminalistyczna, a przy dokumentach elektronicznych — metadane i podpisy cyfrowe. Istotny jest też zamiar sprawcy: art. 270 KK wymaga działania umyślnego, w celu użycia dokumentu za autentyczny. Wybierając obrońcę, warto kierować się jego doświadczeniem w sprawach z przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów oraz zakresem oferowanych usług (obrona w postępowaniu przygotowawczym i sądowym, kwestionowanie opinii biegłych). Honorarium adwokata ustalane jest indywidualnie — orientacyjne stawki podawane w internecie należy traktować ostrożnie, bo zależą od stopnia skomplikowania sprawy.