Czego oczekiwać od adwokata w sprawach o nielegalny handel substancjami odurzającymi?

Sprawy dotyczące nielegalnego obrotu substancjami odurzającymi i psychotropowymi prowadzone są na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Adwokat w takiej sprawie ocenia kwalifikację czynu, czujnie pilnuje praw zatrzymanego już od momentu zatrzymania przez policję i buduje strategię obrony dopasowaną do rodzaju oraz ilości substancji. Wczesna pomoc prawna ma tu szczególne znaczenie, bo pierwsze czynności procesowe często przesądzają o dalszym przebiegu postępowania.

Jak prawo kwalifikuje przestępstwa narkotykowe

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii rozróżnia kilka typów czynów. Nielegalne wytwarzanie substancji opisuje art. 53, wprowadzanie do obrotu i udział w obrocie – art. 56, udzielanie innej osobie (w tym handel detaliczny) – art. 58 i 59, a posiadanie – art. 62. Posiadanie zagrożone jest karą do 3 lat pozbawienia wolności, przy znacznej ilości narkotyku nawet do 10 lat, a w wypadkach mniejszej wagi karą łagodniejszą. Kwalifikacja zależy przede wszystkim od ilości i rodzaju substancji oraz od tego, czy wykazano zamiar wprowadzenia jej do obrotu.

Prawa zatrzymanego i przebieg postępowania

Zatrzymanemu przysługuje prawo do kontaktu z adwokatem oraz prawo do odmowy składania wyjaśnień (nikt nie ma obowiązku dostarczać dowodów na swoją niekorzyść). Adwokat dba, by przesłuchanie odbyło się z poszanowaniem tych praw i bez nacisku. Na dalszym etapie analizuje legalność czynności (np. przeszukania), ocenia materiał dowodowy i poszukuje okoliczności łagodzących, które mogą wpłynąć na wymiar kary.

Okoliczności łagodzące i możliwość umorzenia

Istotnym instrumentem jest art. 62a ustawy, który pozwala umorzyć postępowanie w sprawie posiadania nieznacznej ilości narkotyku przeznaczonego na własny użytek, gdy orzeczenie kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności czynu i niewielki stopień jego społecznej szkodliwości. Znaczenie mają też uzależnienie i gotowość do leczenia – sąd może np. zawiesić postępowanie i skierować na terapię. Nie należy jednak obiecywać konkretnego rozstrzygnięcia, bo zależy ono od oceny sądu.

Tajemnica obrończa i zaufanie