Jakie są kary za kłusownictwo w Polsce?

Kłusownictwo to nielegalne pozyskiwanie zwierzyny lub ryb z naruszeniem przepisów chroniących faunę. W polskim prawie nie jest to jeden czyn — odrębnie reguluje się kłusownictwo łowieckie (Prawo łowieckie) oraz kłusownictwo rybackie (ustawa o rybactwie śródlądowym). W obu przypadkach mowa o przestępstwach, a najpoważniejsze postacie kłusownictwa łowieckiego są zagrożone karą do 5 lat pozbawienia wolności. Poniżej wyjaśniamy, co dokładnie penalizują te przepisy i jakie konsekwencje grożą sprawcom.

Kłusownictwo łowieckie — art. 53 Prawa łowieckiego

Najpoważniejsze formy kłusownictwa łowieckiego penalizuje art. 53 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie. Przestępstwem zagrożonym karą pozbawienia wolności do lat 5 jest m.in.: wejście w posiadanie zwierzyny za pomocą broni i amunicji innej niż myśliwska, środków i materiałów wybuchowych, trucizn, karmy o właściwościach odurzających, sztucznego światła, lepów, wnyków, żelaz, dołów, samostrzałów lub rozkopywania nor i innych niedozwolonych środków, a także pozyskiwanie zwierzyny innego gatunku, innej płci lub w większej liczbie, niż przewiduje upoważnienie, oraz hodowanie lub utrzymywanie bez zezwolenia chartów rasowych lub ich mieszańców. Sąd może dodatkowo orzec przepadek broni, pojazdów i innych narzędzi wykorzystanych do popełnienia przestępstwa, a sprawca odpowiada cywilnie za wyrządzoną szkodę.

Posiadanie narzędzi i lżejsze formy

Karalne jest nie tylko samo kłusowanie. Art. 52 Prawa łowieckiego penalizuje m.in. wytwarzanie, posiadanie lub wprowadzanie do obrotu narzędzi i urządzeń przeznaczonych do kłusownictwa, a także gromadzenie czy zbywanie tuszy zwierzyny pozyskanej z naruszeniem prawa — tu zagrożenie obejmuje grzywnę, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności (w niższym wymiarze niż przy art. 53). Część naruszeń zasad polowania kwalifikuje się jako wykroczenia. Kwalifikacja zależy więc od konkretnego czynu, dlatego w razie zarzutu warto ustalić dokładną podstawę prawną.

Kłusownictwo rybackie i ochrona gatunkowa

Nielegalny połów ryb (np. prądem elektrycznym, środkami trującymi, w okresie ochronnym) regulują odrębne przepisy — ustawa z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym. To w tym obszarze działają społeczne organizacje, jak Polski Związek Wędkarski, którego strażnicy mają uprawnienia kontrolne. Z kolei zabijanie, niszczenie lub chwytanie zwierząt objętych ochroną gatunkową narusza ustawę o ochronie przyrody i może wiązać się z odpowiedzialnością karną oraz administracyjnymi karami pieniężnymi. Wysokość kar pieniężnych i przepadek okazów zależą od gatunku i okoliczności czynu.