Czym jest art. 190 KK? Groźba karalna w polskim prawie
Prawo karne · 2 min czytania · Redakcja zaufanyprawnik.pl
Groźba karalna to jedno z przestępstw przeciwko wolności. Reguluje je art. 190 Kodeksu karnego, który chroni poczucie bezpieczeństwa człowieka. Istotą tego czynu nie jest zamiar faktycznego spełnienia groźby, lecz wywołanie u pokrzywdzonego uzasadnionej obawy, że groźba zostanie spełniona. Poniżej wyjaśniamy, jakie elementy musi spełniać groźba, by była karalna, jakie kary za nią grożą i jak wszcząć postępowanie.
Definicja groźby karalnej (art. 190 KK)
Zgodnie z art. 190 § 1 KK, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega karze. Z definicji wynikają trzy kluczowe elementy. Po pierwsze, treścią groźby musi być popełnienie przestępstwa - groźba dotycząca wykroczenia czy działania niezabronionego nie wystarcza. Po drugie, groźba może być wyrażona w dowolny sposób: słownie, pisemnie, gestem, a także w internecie. Po trzecie, musi wywołać uzasadnioną obawę spełnienia.
Uzasadniona obawa - jak ją się ocenia
Uzasadniona obawa jest oceniana z uwzględnieniem zarówno odczuć pokrzywdzonego, jak i kryterium obiektywnego - czy przeciętny człowiek w danych okolicznościach również odczułby realny lęk przed spełnieniem groźby. Nie jest konieczne, by sprawca rzeczywiście zamierzał lub był w stanie spełnić groźbę; wystarczy, że obiektywnie mogła ona wywołać obawę. Sądy biorą pod uwagę kontekst sytuacyjny, sposób i okoliczności wypowiedzenia groźby oraz wzajemne relacje stron. Sama emocjonalna, wyrwana z kontekstu wypowiedź nie zawsze wyczerpuje znamiona przestępstwa.
Kary za groźbę karalną i tryb ścigania
Za groźbę karalną z art. 190 § 1 KK grozi grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Grzywna orzekana jest w stawkach dziennych - na zasadach ogólnych z art. 33 KK ich liczba wynosi od 10 do 540. Istotny jest tryb ścigania: zgodnie z art. 190 § 2 KK przestępstwo to ściga się na wniosek pokrzywdzonego. Oznacza to, że bez formalnego wniosku osoby zagrożonej organy ścigania co do zasady nie wszczną postępowania. Złożenie wniosku jest więc warunkiem uruchomienia procesu karnego.
Jak zgłosić groźbę karalną i zabezpieczyć dowody
W razie otrzymania groźby należy zgłosić ją policji lub prokuraturze i złożyć wniosek o ściganie. Warto zabezpieczyć dowody: nagrania, wiadomości SMS i e-mail, zrzuty ekranu z komunikatorów oraz dane świadków. Groźby przekazywane online podlegają art. 190 KK tak samo jak wypowiedziane bezpośrednio, o ile spełniają jego znamiona. Dobrze udokumentowane zgłoszenie - z opisem okoliczności i wskazaniem, dlaczego groźba wzbudziła realną obawę - ułatwia ocenę sprawy. Pomoc adwokata lub radcy prawnego pozwala prawidłowo sformułować wniosek i reprezentować pokrzywdzonego w postępowaniu.
Najczęstsze pytania
Jaka kara grozi za groźbę karalną z art. 190 KK?
Za groźbę karalną z art. 190 § 1 Kodeksu karnego grozi grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Grzywna wymierzana jest w stawkach dziennych, których liczba na zasadach ogólnych wynosi od 10 do 540.
Czy groźba wysłana przez internet jest karalna?
Tak. Sposób przekazania groźby nie ma znaczenia - groźba wyrażona w wiadomości, na czacie czy w mediach społecznościowych podlega art. 190 KK, jeśli dotyczy popełnienia przestępstwa i wzbudza uzasadnioną obawę spełnienia. Warto zabezpieczyć dowody cyfrowe, np. zrzuty ekranu.
Czy groźbę karalną ściga się z urzędu?
Nie. Zgodnie z art. 190 § 2 KK groźba karalna jest ścigana na wniosek pokrzywdzonego. Bez złożenia takiego wniosku organy ścigania co do zasady nie wszczną postępowania.
Co stanowi uzasadnioną obawę?
Uzasadniona obawa to taka, którą w danych okolicznościach odczułby również przeciętny, rozsądny człowiek. Ocenia się ją z uwzględnieniem kontekstu i sposobu wypowiedzenia groźby, a nie wyłącznie subiektywnej, nadmiernej wrażliwości pokrzywdzonego.
Powiązane poradniki
Podstawa prawna i źródła
Treść ma charakter informacyjny i edukacyjny — nie stanowi porady prawnej. W indywidualnej sprawie skonsultuj się ze zweryfikowanym prawnikiem.
Masz podobną sprawę?
Opisz ją — dobierzemy zweryfikowanego prawnika.
Zgłoś sprawę