Kłusownictwo i nielegalne polowania: jakie grożą konsekwencje?

Kłusownictwo, czyli nielegalne pozyskiwanie zwierzyny z naruszeniem przepisów łowieckich, jest w Polsce przestępstwem, a nie wykroczeniem. Szkodzi populacjom zwierząt i równowadze ekosystemów, dlatego ustawodawca przewidział za nie surowe sankcje. W tym poradniku wyjaśniamy, jakie przepisy regulują kłusownictwo, jakie grożą kary oraz jak prawidłowo zgłosić zaobserwowany incydent.

Podstawa prawna w Prawie łowieckim

Kłusownictwo jest stypizowane w art. 53 ustawy z 1995 r. Prawo łowieckie. Czyn ten - polegający m.in. na wejściu w posiadanie zwierzyny za pomocą broni, urządzeń lub środków niedozwolonych albo poza polowaniem - zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 5. Sąd może orzec także przepadek broni, pojazdów i innych przedmiotów służących do popełnienia czynu oraz nawiązkę na rzecz organizacji wspierającej ochronę przyrody. Polowanie wymaga uprawnień, ważnego pozwolenia na broń oraz członkostwa w Polskim Związku Łowieckim.

Kto egzekwuje przepisy

Przestrzeganie zasad łowieckich kontroluje Państwowa Straż Łowiecka oraz strażnicy łowieccy działający przy kołach łowieckich. Czyny dotyczące nielegalnego połowu ryb (kłusownictwo rybackie) reguluje odrębnie ustawa o rybactwie śródlądowym, a kontrolę sprawują m.in. Państwowa Straż Rybacka i Społeczna Straż Rybacka. Postępowanie karne prowadzą policja i prokuratura, a sprawę rozpoznaje sąd.

Jak zgłosić kłusownictwo

Zaobserwowane kłusownictwo można zgłosić policji (numer 112 lub najbliższa jednostka), a w przypadku zwierzyny łownej - Państwowej Straży Łowieckiej lub miejscowemu kołu łowieckiemu. W zgłoszeniu warto podać miejsce, czas i opis zdarzenia oraz, jeśli to bezpieczne, zabezpieczyć dowody (zdjęcia, nagrania). Nie należy samodzielnie podejmować interwencji wobec uzbrojonych sprawców - bezpieczeństwo jest ważniejsze niż zebranie dowodów.