Kradzież tajemnicy przedsiębiorstwa i know-how - linie obrony

Spory o kradzież know-how i tajemnicy przedsiębiorstwa rozstrzyga się przede wszystkim na gruncie ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Aby informacja korzystała z ochrony, musi łącznie spełniać trzy przesłanki z art. 11 ust. 2 tej ustawy: mieć charakter poufny (nie być powszechnie znana ani łatwo dostępna), posiadać wartość gospodarczą oraz być objęta rozsądnymi działaniami zmierzającymi do zachowania poufności. Brak choćby jednej z tych przesłanek otwiera drogę do skutecznej obrony.

Kiedy informacja jest tajemnicą przedsiębiorstwa

Tajemnica przedsiębiorstwa obejmuje informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne mające wartość gospodarczą - przykładowo listy klientów, strategie cenowe, receptury czy procesy produkcyjne. Status ten utrzymuje się tylko tak długo, jak długo informacja pozostaje poufna i jest aktywnie chroniona. Z chwilą ujawnienia lub gdy staje się ona łatwo dostępna dla osób z danej branży, ochrona wygasa. Tajemnicy przedsiębiorstwa nie rejestruje się jak patentu - jej ochrona opiera się wyłącznie na faktycznym zachowaniu poufności.

Linia obrony: jawność i niezależne opracowanie

Najczęstsze argumenty obronne to wykazanie, że informacja była powszechnie znana lub łatwo dostępna (co odbiera jej status tajemnicy), oraz że pozwany opracował know-how samodzielnie i niezależnie, bez korzystania z cudzej tajemnicy. Tę drugą linię obrony wspiera staranna dokumentacja procesu rozwoju, harmonogramy prac i ewentualnie opinia biegłego. Skutecznym zarzutem bywa też wykazanie, że powód nie podjął rozsądnych środków ochrony (brak umów o poufności, brak kontroli dostępu), co oznacza niespełnienie ustawowej przesłanki.

Ciężar dowodu i wartość gospodarcza

W sporze cywilnym to powód musi udowodnić, że informacja spełniała wszystkie przesłanki tajemnicy oraz że doszło do bezprawnego pozyskania, ujawnienia lub wykorzystania. Pozwany może podważać wartość gospodarczą informacji, brak związku przyczynowego między rzekomym czynem a szkodą oraz brak wymiernej szkody. W zakresie odpowiedzialności cywilnej zastosowanie ma art. 18 ustawy (m.in. zaniechanie, usunięcie skutków, naprawienie szkody, wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści).

Odpowiedzialność karna i rola pełnomocnika