Co grozi za napaść na pracownika hotelu?

Agresja wobec personelu hotelu, recepcjonisty czy obsługi zdarza się częściej, niż mogłoby się wydawać - zwłaszcza w sytuacjach konfliktowych czy pod wpływem alkoholu. Wbrew rozpowszechnionemu mitowi pracownik hotelu nie jest funkcjonariuszem publicznym, dlatego atak na niego ocenia się według ogólnych przepisów o ochronie zdrowia i nietykalności cielesnej, a nie według surowszych przepisów o napaści na funkcjonariusza.

Jakie przepisy mają zastosowanie

Pracownik hotelu jest pokrzywdzonym jak każda inna osoba prywatna. Naruszenie jego nietykalności cielesnej (uderzenie, popchnięcie bez obrażeń) to art. 217 KK - grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku; przestępstwo to ścigane jest z oskarżenia prywatnego. Spowodowanie tzw. średniego uszczerbku na zdrowiu podpada pod art. 157 § 1 KK (od 3 miesięcy do 5 lat), naruszenie czynności ciała na nie dłużej niż 7 dni - art. 157 § 2 KK (do 2 lat). Ciężki uszczerbek na zdrowiu to art. 156 § 1 KK, zagrożony karą od 3 do 20 lat pozbawienia wolności.

Dlaczego nie art. 222 i 223 KK

Artykuły 222 i 223 Kodeksu karnego chronią funkcjonariuszy publicznych - definicję tej grupy zawiera art. 115 § 13 KK i są to m.in. sędziowie, prokuratorzy, policjanci, urzędnicy administracji. Pracownik prywatnego hotelu się do nich nie zalicza, więc kwalifikacja z art. 222/223 (z karą napaści czynnej do kilkunastu lat) jest błędna. Te surowe przepisy stosuje się dopiero, gdy w zajście włącza się np. wezwany na miejsce funkcjonariusz Policji.

Odpowiedzialność cywilna i regulaminy obiektu

Niezależnie od odpowiedzialności karnej napastnik może odpowiadać cywilnie - poszkodowany pracownik może żądać zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i odszkodowania za koszty leczenia oraz utracone zarobki (art. 444 i 445 Kodeksu cywilnego). Hotel jako podmiot prywatny może też - na podstawie swojego regulaminu i swobody zawierania umów - odmówić obsługi i zażądać opuszczenia obiektu; w razie zakłócania porządku może wezwać Policję. Tzw. zakaz wstępu na przyszłość ma jednak charakter umowny, a nie sankcji karnej.