Czym zajmuje się adwokat od przestępstw internetowych?

Przestępstwa popełniane w internecie — od włamań do systemów informatycznych po oszustwa i nękanie — wymagają od obrońcy znajomości zarówno prawa karnego, jak i realiów technicznych sieci. Adwokat specjalizujący się w cyberprzestępczości reprezentuje osoby oskarżone, pomaga pokrzywdzonym i porusza się w przepisach, które w polskim Kodeksie karnym tworzą odrębną grupę czynów przeciwko ochronie informacji.

Jakie przestępstwa internetowe reguluje Kodeks karny

Najważniejsze typy czynów związanych z internetem ujęto w rozdziale XXXIII Kodeksu karnego (przestępstwa przeciwko ochronie informacji). Nieuprawniony dostęp do systemu informatycznego, tzw. hacking, penalizuje art. 267 KK; bezprawne niszczenie lub zmiana danych informatycznych — art. 268 i 268a KK; zakłócanie pracy systemu i sabotaż komputerowy — art. 269, 269a i 269b KK. Oszustwa internetowe (np. wyłudzenia przy sprzedaży, phishing prowadzący do przejęcia środków) kwalifikuje się zwykle z art. 286 KK (oszustwo) lub art. 287 KK (oszustwo komputerowe). Nękanie online (stalking, w tym cyberprzemoc) penalizuje art. 190a KK. Podszywanie się pod inną osobę w sieci również mieści się w art. 190a § 2 KK. Każdy z tych przepisów przewiduje inną sankcję, a kwalifikacja czynu decyduje o grożącej karze.

Na czym polega obrona oskarżonego

Obrona w sprawach komputerowych w dużej mierze opiera się na dowodzie cyfrowym: logach, adresach IP, metadanych, opiniach biegłych z zakresu informatyki śledczej. Adwokat bada, czy dowody zebrano legalnie, czy zabezpieczono je w sposób zapewniający ich integralność i czy rzeczywiście wskazują na sprawstwo oskarżonego — sam adres IP nie przesądza bowiem, kto fizycznie obsługiwał urządzenie. Linia obrony może zmierzać do wykazania braku zamiaru, błędu co do faktu albo do podważenia wartości dowodowej materiału. Na etapie postępowania przygotowawczego istotne są wnioski dowodowe i kontrola czynności organów ścigania.

Pomoc pokrzywdzonym cyberprzestępczością

Adwokat reprezentuje także ofiary — osoby okradzione w wyniku oszustwa, ofiary kradzieży tożsamości czy nękania. Pomaga prawidłowo złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, zabezpieczyć dowody cyfrowe (zrzuty ekranu, korespondencję, potwierdzenia przelewów), a w postępowaniu pokrzywdzony może działać jako oskarżyciel posiłkowy. Równolegle często prowadzi się dochodzenie roszczeń cywilnych o naprawienie szkody. Szybkie działanie zwiększa szanse na zabezpieczenie środków i ustalenie sprawcy.