Co grozi za włamanie do systemu komputerowego?

Tak zwane włamanie do komputera, czyli nieuprawniony dostęp do systemu informatycznego lub danych, jest w Polsce przestępstwem ściganym z urzędu. Kodeks karny w rozdziale XXXIII (przestępstwa przeciwko ochronie informacji) przewiduje za nie kary od grzywny aż po wieloletnie pozbawienie wolności, w zależności od tego, czy sprawca jedynie uzyskał dostęp do informacji, zniszczył dane, czy zakłócił pracę systemu o istotnym znaczeniu.

Nieuprawniony dostęp - art. 267 KK

Podstawowy przepis to art. 267 KK. Zgodnie z § 1, kto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo, podłączając się do sieci telekomunikacyjnej lub przełamując albo omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Tej samej karze podlega ten, kto uzyskuje dostęp do całości lub części systemu informatycznego (§ 2). Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Niszczenie danych i sabotaż komputerowy

Artykuł 268 KK chroni przed niszczeniem, uszkadzaniem lub utrudnianiem dostępu do zapisanej informacji. Artykuł 268a KK odnosi się wprost do danych informatycznych - ich niszczenia, zmiany lub utrudniania dostępu. Najpoważniejsze są dwa przepisy: art. 269 KK (sabotaż komputerowy dotyczący danych o szczególnym znaczeniu dla obronności, bezpieczeństwa lub administracji - zagrożony karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8) oraz art. 269a KK (istotne zakłócenie pracy systemu informatycznego lub sieci - od 3 miesięcy do lat 5). Z kolei art. 269b KK penalizuje wytwarzanie i udostępnianie narzędzi i haseł służących do popełniania tych czynów.

Oszustwo komputerowe i etyczny haking

Jeśli sprawca działa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub wyrządzenia szkody, wpływając na automatyczne przetwarzanie, gromadzenie lub przekazywanie danych, w grę wchodzi art. 287 KK (oszustwo komputerowe), zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Warto pamiętać, że polskie prawo dostrzega działania w dobrej wierze: art. 269c KK przewiduje, że nie podlega karze osoba, która zgłasza wykrytą podatność dysponentowi systemu wyłącznie w celu jego zabezpieczenia. To podstawa legalnego, etycznego testowania bezpieczeństwa - pod warunkiem działania w granicach upoważnienia.