Jak chronić infrastrukturę przesyłu informacji niejawnych przed naruszeniami?

Ochrona infrastruktury, którą przesyła się informacje niejawne, to obszar regulowany w Polsce przede wszystkim przez ustawę z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. Zastąpiła ona wcześniejszą ustawę z 22 stycznia 1999 r., która jest już nieobowiązująca - dlatego planując system bezpieczeństwa należy opierać się wyłącznie na obecnym stanie prawnym. Ustawa z 2010 r. zrezygnowała z dawnego podziału na tajemnicę państwową i służbową, pozostawiając cztery klauzule tajności: ściśle tajne, tajne, poufne i zastrzeżone. Każda z nich wiąże się z innym, coraz bardziej rygorystycznym zestawem środków ochrony.

Strefy ochronne i bezpieczeństwo fizyczne

Ustawa nakazuje stosowanie środków bezpieczeństwa fizycznego adekwatnych do klauzuli tajności i wyznaczanie stref ochronnych. Szczegółowe kryteria tworzenia stref oraz dobór zabezpieczeń określają rozporządzenia wykonawcze (m.in. rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie środków bezpieczeństwa fizycznego). W praktyce oznacza to kontrolę dostępu opartą na poświadczeniach bezpieczeństwa, certyfikowane zamki i bariery, systemy sygnalizacji włamania i napadu oraz monitoring. Kluczowe jest, by dostęp do informacji o danej klauzuli miały wyłącznie osoby z odpowiednim poświadczeniem bezpieczeństwa i przeszkoleniem - sam fakt zatrudnienia nie wystarcza.

Pełnomocnik ochrony i obowiązki organizacji

Jednostka organizacyjna przetwarzająca informacje niejawne ma obowiązek powołać pełnomocnika do spraw ochrony informacji niejawnych, który odpowiada za stworzenie i utrzymanie systemu bezpieczeństwa, prowadzenie szkoleń oraz okresowe kontrole. Do jego zadań należy także zarządzanie ryzykiem i reagowanie na incydenty. Nadzór nad systemem ochrony informacji niejawnych sprawują w Polsce Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego (sfera cywilna) oraz Służba Kontrwywiadu Wojskowego (sfera wojskowa), które prowadzą postępowania sprawdzające i wydają poświadczenia bezpieczeństwa.

Odpowiedzialność karna za ujawnienie informacji niejawnych

Naruszenie bezpieczeństwa informacji niejawnych może prowadzić do odpowiedzialności karnej. Kodeks karny penalizuje m.in. ujawnienie lub wykorzystanie informacji niejawnych o klauzuli tajne lub ściśle tajne (art. 265 k.k.), ujawnienie informacji niejawnych o klauzuli poufne lub zastrzeżone uzyskanych w związku z pełnioną funkcją (art. 266 k.k.) oraz szpiegostwo (art. 130 k.k.). Za czyny z art. 265 k.k. grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, a w razie działania nieumyślnego - łagodniejsza. To polskie podstawy odpowiedzialności - artykuł nie dotyczy regulacji innych państw.