Adwokat od przestępstw przeciwko bezpieczeństwu państwa i porządkowi publicznemu – kogo wybrać i jak broni

Zarzut z zakresu przestępstw zagrażających bezpieczeństwu państwa lub porządkowi publicznemu należy do najpoważniejszych spraw karnych w polskim systemie prawnym. Mowa tu m.in. o przestępstwie o charakterze terrorystycznym, finansowaniu terroryzmu, wzięciu lub przetrzymywaniu zakładnika, sprowadzeniu zdarzeń powszechnie niebezpiecznych czy o przestępstwach przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (zdrada, szpiegostwo, sabotaż). W tego rodzaju postępowaniach po stronie oskarżenia stoją wyspecjalizowane jednostki – Prokuratura Krajowa, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne Biuro Śledcze Policji – a materiał dowodowy bywa objęty klauzulą tajności. Dlatego dobór odpowiedniego obrońcy ma tu znaczenie wręcz strategiczne. W tym artykule wyjaśniamy, jak polskie prawo karne kwalifikuje takie czyny, jakie kary realnie grożą, na co zwracać uwagę przy wyborze adwokata oraz jakie konkretne linie obrony i prawa procesowe przysługują podejrzanemu.

Czego dokładnie dotyczą te sprawy w polskim prawie

W polskim Kodeksie karnym nie ma jednego rozdziału pod nazwą "przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu wewnętrznemu". Czyny potocznie tak nazywane rozkładają się na kilka rozdziałów. Rozdział XVII KK (art. 127-139) obejmuje przestępstwa przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej – m.in. zamach stanu (art. 127), zdradę dyplomatyczną, szpiegostwo (art. 130) oraz sabotaż (art. 140). Rozdział XX KK (art. 163-172) to przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu powszechnemu – sprowadzenie pożaru, zawalenia, eksplozji czy katastrofy (art. 163), a także sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa takiego zdarzenia (art. 164). Rozdział XXXII KK (art. 252-264a) to przestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu – wzięcie i przetrzymywanie zakładnika (art. 252) oraz finansowanie przestępstwa o charakterze terrorystycznym (art. 165a). Definicję "przestępstwa o charakterze terrorystycznym" zawiera art. 115 § 20 KK – to czyn zagrożony karą co najmniej 5 lat pozbawienia wolności, popełniony m.in. w celu poważnego zastraszenia wielu osób lub zmuszenia organu władzy do określonego zachowania. Ten sam przepis przewiduje surowsze zasady wymiaru kary, gdy czynowi nadano charakter terrorystyczny.

Jakie kary realnie grożą – bez przesady, ale poważnie

Zagrożenie karą zależy od konkretnej kwalifikacji. Wzięcie lub przetrzymywanie zakładnika z art. 252 § 1 KK jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 do 20 lat, a typ kwalifikowany (np. ze szczególnym udręczeniem) – nawet od 5 lat do 25 lat. Finansowanie terroryzmu (art. 165a KK) podlega karze od 2 do 12 lat pozbawienia wolności. Sprowadzenie katastrofy zagrażającej życiu lub zdrowiu wielu osób (art. 163 § 1 KK) jest zagrożone karą od roku do 10 lat, a jeżeli następstwem jest śmierć lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób – od 2 do 15 lat. Szpiegostwo (art. 130 KK) i zamach stanu (art. 127 KK) należą do najpoważniejszych, z zagrożeniem sięgającym dożywotniego pozbawienia wolności. Dodatkowo, jeśli czynowi przypisano charakter terrorystyczny, art. 65 § 1 w zw. z art. 115 § 20 KK nakazuje obostrzenie kary. To realnie poważne sankcje – dlatego rzetelny obrońca nie bagatelizuje sprawy, ale też nie straszy klienta karami, które do danej kwalifikacji nie pasują.