Co grozi za terroryzm w polskim prawie?

Polskie prawo traktuje przestępstwa o charakterze terrorystycznym wyjątkowo surowo. Podstawą jest definicja z Kodeksu karnego oraz zaostrzone reguły wymiaru kary. Penalizowane są nie tylko same zamachy, ale również finansowanie, rozpowszechnianie materiałów oraz udział w grupach terrorystycznych. Poniżej wyjaśniamy, jak prawo definiuje terroryzm i jakie kary grożą za poszczególne czyny.

Definicja terroryzmu w Kodeksie karnym

Zgodnie z art. 115 § 20 Kodeksu karnego przestępstwem o charakterze terrorystycznym jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 5 lat, popełniony w jednym z określonych celów: poważnego zastraszenia wielu osób, zmuszenia organu władzy publicznej lub organizacji międzynarodowej do określonego działania albo zaniechania, lub wywołania poważnych zakłóceń w ustroju bądź gospodarce. Definicja obejmuje także groźbę popełnienia takiego czynu. To cel działania, a nie tylko sam czyn, przesądza o terrorystycznym charakterze przestępstwa.

Zaostrzony wymiar kary

Sprawca przestępstwa o charakterze terrorystycznym odpowiada na zasadach przewidzianych dla recydywy szczególnej. Zgodnie z art. 65 § 1 w związku z art. 64 § 2 Kodeksu karnego sąd wymierza karę powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia i może ją podwyższyć - górną granicę można przekroczyć o połowę. Oznacza to, że kary za czyny terrorystyczne są z reguły wyższe niż za analogiczne przestępstwa pozbawione tego celu, co odzwierciedla wagę zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego.

Udział, finansowanie i szkolenie

Udział w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnienie przestępstwa o charakterze terrorystycznym jest zagrożony karą od 6 miesięcy do 8 lat (art. 258 § 2 k.k.), a kierowanie taką grupą karą co najmniej 3 lat (art. 258 § 4 k.k.). Finansowanie terroryzmu (art. 165a k.k.) podlega karze od 2 do 15 lat pozbawienia wolności. Rozpowszechnianie lub publiczne prezentowanie treści mogących ułatwić popełnienie przestępstwa terrorystycznego oraz udział w szkoleniu w tym celu są karane na podstawie art. 255a k.k. Prawo penalizuje więc także czynności przygotowawcze i wspierające.

Prawo do obrony i wsparcie ofiar

Każda osoba oskarżona o przestępstwo terrorystyczne ma prawo do obrony i rzetelnego procesu, gwarantowane przez Konstytucję RP oraz Kodeks postępowania karnego, w tym do obrońcy i do informacji o przysługujących prawach. Z drugiej strony ofiary przestępstw, w tym terrorystycznych, mogą ubiegać się o świadczenia na podstawie ustawy o kompensacie dla ofiar niektórych czynów zabronionych. Polska współpracuje też w zwalczaniu terroryzmu w ramach struktur UE i NATO oraz na podstawie ustawy o działaniach antyterrorystycznych.