Zniesławienie i pomówienie - jak wybrać prawnika i czego oczekiwać?
Prawo karne · 2 min czytania · Redakcja zaufanyprawnik.pl
Zniesławienie (pomówienie) to jedno z przestępstw przeciwko czci. W Polsce sprawy te są zwykle prowadzone z oskarżenia prywatnego, co oznacza, że to pokrzywdzony sam wnosi akt oskarżenia i prowadzi sprawę. Dziedzina ta wymaga znajomości zarówno prawa karnego, jak i cywilnego, dlatego wybór prawnika z doświadczeniem w sprawach o ochronę dobrego imienia ma duże znaczenie.
Zniesławienie w świetle art. 212 KK
Zgodnie z art. 212 § 1 Kodeksu karnego, kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Jeżeli sprawca dopuszcza się tego za pomocą środków masowego komunikowania (np. w internecie, prasie, telewizji), grozi mu dodatkowo kara pozbawienia wolności do roku (art. 212 § 2). Warto odróżnić zniesławienie od znieważenia, czyli zniewagi, opisanego w art. 216 KK.
Postępowanie z oskarżenia prywatnego i ciężar dowodu
Ściganie zniesławienia odbywa się z oskarżenia prywatnego (art. 212 § 4 KK), więc inicjatywa należy do pokrzywdzonego. Istotną rolę odgrywa kontratyp z art. 213 KK: nie popełnia przestępstwa, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut, jeżeli służy to obronie społecznie uzasadnionego interesu (a przy zarzucie dotyczącym życia prywatnego - tylko gdy zapobiega niebezpieczeństwu dla życia lub demoralizacji małoletniego). W praktyce oznacza to, że prawdziwość zarzutu może wyłączyć odpowiedzialność, ale nie jest to automatyczne - liczy się m.in. publiczny charakter i interes społeczny.
Roszczenia cywilne i wybór prawnika
Niezależnie od drogi karnej, pokrzywdzony może dochodzić ochrony dóbr osobistych na gruncie Kodeksu cywilnego (art. 23, 24 i 448 KC): żądać zaniechania naruszeń, usunięcia ich skutków (np. przeprosin), a także zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty na cel społeczny. Wysokość zadośćuczynienia zależy od okoliczności sprawy - obiegowe kwoty rzędu '100 000 zł' należy traktować jako górny, rzadko osiągany pułap, a nie regułę. Wybierając prawnika, warto zwrócić uwagę na doświadczenie w sprawach o ochronę czci, znajomość art. 212-216 KK oraz przepisów o dobrach osobistych, a także na jasną komunikację i przejrzyste zasady wynagrodzenia.
Najczęstsze pytania
Jaka kara grozi za zniesławienie?
Za zniesławienie z art. 212 § 1 KK grozi grzywna albo kara ograniczenia wolności. Jeżeli czyn popełniono za pomocą środków masowego komunikowania, dodatkowo grozi kara pozbawienia wolności do roku (art. 212 § 2 KK).
Czy sprawę o zniesławienie prowadzi prokurator?
Zwykle nie. Zniesławienie jest ścigane z oskarżenia prywatnego (art. 212 § 4 KK), więc to pokrzywdzony wnosi akt oskarżenia i popiera go przed sądem.
Czy prawda chroni przed odpowiedzialnością za zniesławienie?
Często tak, ale nie zawsze. Art. 213 KK przewiduje, że podniesienie prawdziwego zarzutu w obronie społecznie uzasadnionego interesu nie jest przestępstwem; przy zarzutach dotyczących życia prywatnego warunki są węższe.
Czy mogę dochodzić odszkodowania za zniesławienie?
Tak, na drodze cywilnej można żądać zaniechania, przeprosin oraz zadośćuczynienia lub zapłaty na cel społeczny (art. 23, 24 i 448 KC). Wysokość zależy od okoliczności sprawy.
Powiązane poradniki
Podstawa prawna i źródła
Treść ma charakter informacyjny i edukacyjny — nie stanowi porady prawnej. W indywidualnej sprawie skonsultuj się ze zweryfikowanym prawnikiem.
Masz podobną sprawę?
Opisz ją — dobierzemy zweryfikowanego prawnika.
Zgłoś sprawę