
Co grozi za rozpowszechnianie wizerunku bez zgody?
Prawo cywilne · 2 min czytania · Redakcja zaufanyprawnik.pl
Wizerunek to dobro osobiste chronione przez prawo. Co do zasady jego rozpowszechnianie wymaga zgody osoby przedstawionej. Podstawą jest art. 81 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a uzupełniająco art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego, które chronią dobra osobiste. Opublikowanie cudzego zdjęcia bez zezwolenia naraża rozpowszechniającego przede wszystkim na odpowiedzialność cywilną: roszczenie o zaniechanie, usunięcie skutków naruszenia oraz o zadośćuczynienie pieniężne. W skrajnych przypadkach, gdy chodzi o utrwalanie nagości lub czynności seksualnej, w grę wchodzi także odpowiedzialność karna.
Kiedy zgoda na rozpowszechnianie wizerunku nie jest wymagana
Art. 81 ust. 2 ustawy o prawie autorskim przewiduje dwa zasadnicze wyjątki. Po pierwsze, zgody nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej, jeżeli zdjęcie wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych (politycznych, społecznych, zawodowych) — np. polityka podczas wystąpienia. Po drugie, zgody nie potrzeba, gdy wizerunek osoby stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak zgromadzenie, krajobraz czy impreza publiczna. Ponadto art. 81 ust. 1 przyjmuje, że zezwolenie nie jest potrzebne, jeśli osoba otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie, chyba że strony zastrzegły inaczej. Wyjątki te interpretuje się jednak wąsko — nie uprawniają one do dowolnego użycia zdjęcia poza kontekstem, w którym powstało.
Wizerunek pracownika a obowiązki pracodawcy
Pracodawca, który chce użyć zdjęcia pracownika na stronie firmowej, w materiałach marketingowych czy na identyfikatorze, powinien uzyskać jego zgodę. Stosunek pracy sam w sobie nie uprawnia do swobodnego rozpowszechniania wizerunku — pracownik zachowuje prawo do ochrony swoich dóbr osobistych (art. 11(1) Kodeksu pracy nakazuje pracodawcy szanować godność i dobra osobiste pracownika). W praktyce zgoda powinna być dobrowolna, konkretna i możliwa do odwołania, a jej zakres jasno opisany (gdzie, w jakim celu i jak długo wizerunek będzie wykorzystywany). Brak zgody naraża pracodawcę na roszczenia cywilne.
Jakie roszczenia przysługują osobie, której wizerunek wykorzystano
Na podstawie art. 78 ustawy o prawie autorskim w związku z art. 24 Kodeksu cywilnego można żądać: zaniechania dalszego rozpowszechniania, usunięcia skutków naruszenia (np. usunięcia zdjęć, publikacji oświadczenia lub przeprosin) oraz zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę albo zapłaty odpowiedniej sumy na wskazany cel społeczny. Jeżeli naruszenie wyrządziło szkodę majątkową, można dochodzić odszkodowania na zasadach ogólnych (art. 415 KC). Odrębną i poważniejszą kategorią jest art. 191a Kodeksu karnego, który penalizuje utrwalanie wizerunku nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej z użyciem przemocy, groźby lub podstępu, a także rozpowszechnianie takiego wizerunku bez zgody — grozi za to kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.
Najczęstsze pytania
Czy mogę opublikować zdjęcie z imprezy, na którym widać przypadkowe osoby?
Tak, jeśli te osoby stanowią jedynie szczegół większej całości (tłum, scena, krajobraz). Wynika to z art. 81 ust. 2 pkt 2 ustawy o prawie autorskim. Inaczej jest, gdy konkretna osoba jest wyeksponowana i staje się głównym tematem zdjęcia — wtedy potrzebna jest jej zgoda.
Co zrobić, gdy ktoś użył mojego zdjęcia bez pozwolenia?
Zabezpiecz dowody (zrzuty ekranu z datą i adresem), wezwij naruszającego do usunięcia treści i zaprzestania, a jeśli to nie pomoże, rozważ pozew cywilny o zaniechanie i zadośćuczynienie na podstawie art. 78 ustawy o prawie autorskim i art. 24 KC. Przy zdjęciach intymnych zgłoś sprawę policji lub prokuraturze (art. 191a KK).
Czy osoby publiczne mają mniejszą ochronę wizerunku?
Częściowo. Wizerunek osoby powszechnie znanej można rozpowszechniać bez zgody, ale tylko gdy zdjęcie wiąże się z pełnieniem przez nią funkcji publicznych. Sfera prywatna polityka czy celebryty pozostaje chroniona tak jak u każdego innego.
Czy zgoda dorozumiana wystarczy?
Zgoda powinna być niewątpliwa, choć przepisy nie wymagają formy pisemnej. W praktyce dla celów dowodowych zaleca się zgodę pisemną z określeniem celu i zakresu użycia, ponieważ to rozpowszechniający musi wykazać, że dysponował zezwoleniem.
Powiązane poradniki
Podstawa prawna i źródła
Treść ma charakter informacyjny i edukacyjny — nie stanowi porady prawnej. W indywidualnej sprawie skonsultuj się ze zweryfikowanym prawnikiem.
Masz podobną sprawę?
Opisz ją — dobierzemy zweryfikowanego prawnika.
Zgłoś sprawę