Fałszowanie środków płatniczych - co grozi za art. 310 Kodeksu karnego?

Fałszowanie pieniędzy i innych środków płatniczych jest w polskim prawie traktowane wyjątkowo surowo, ponieważ godzi w bezpieczeństwo obrotu finansowego i zaufanie do systemu pieniężnego. Podstawą odpowiedzialności jest art. 310 Kodeksu karnego, umieszczony wśród przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi. Czyn w typie podstawowym jest zbrodnią, co oznacza zagrożenie karą co najmniej 3 lat pozbawienia wolności.

Co obejmuje art. 310 Kodeksu karnego

Przepis penalizuje podrabianie lub przerabianie polskiego albo obcego pieniądza, środka płatniczego oraz dokumentu uprawniającego do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierającego obowiązek wypłaty kapitału, odsetek lub udziału w zyskach. Chodzi nie tylko o banknoty i monety, lecz także o czeki, weksle, karty płatnicze czy papiery wartościowe. Karalne jest również usuwanie oznaki umorzenia z takich znaków lub dokumentów. Pojęcie środka płatniczego jest szerokie i obejmuje współczesne instrumenty bezgotówkowe.

Jakie kary przewiduje art. 310 KK

Za podrabianie lub przerabianie pieniędzy i środków płatniczych (art. 310 § 1 KK) grozi kara pozbawienia wolności od 5 do 25 lat. Jest to jedno z najsurowiej zagrożonych przestępstw gospodarczych w Kodeksie karnym. Łagodniej, karą od roku do 10 lat (art. 310 § 2 KK), odpowiada osoba, która podrobione lub przerobione pieniądze albo środki płatnicze puszcza w obieg, przyjmuje, przechowuje, przewozi, przenosi, przesyła albo pomaga w ich zbyciu lub ukryciu. W wypadku mniejszej wagi sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a w typie z § 2 możliwa jest też kara od 3 miesięcy do 5 lat (art. 310 § 3 KK).

Odpowiedzialność i rola obrońcy

Odpowiedzialność za czyn z art. 310 KK wymaga umyślności. Kluczowe dla obrony bywa wykazanie braku świadomości, że dany środek płatniczy był fałszywy, na przykład w sytuacji nieświadomego przyjęcia podrobionego banknotu. Obrońca analizuje, czy oskarżonemu można przypisać zamiar, kwestionuje sposób zabezpieczenia i ocenę dowodów oraz może wnioskować o przyjęcie wypadku mniejszej wagi. Ze względu na status zbrodni i realne ryzyko tymczasowego aresztowania pomoc prawna na wczesnym etapie ma istotne znaczenie.

Czym jest tu zaangażowanie kancelarii

Kancelaria prawna nie ponosi automatycznie odpowiedzialności za to, że reprezentuje klienta oskarżonego o fałszerstwo. Prawo do obrony jest gwarancją konstytucyjną, a świadczenie pomocy prawnej osobie podejrzanej nie jest współudziałem. Odpowiedzialność prawnika powstałaby dopiero wtedy, gdyby sam świadomie uczestniczył w czynie zabronionym lub pomagał w jego ukryciu. Rola kancelarii sprowadza się do rzetelnej obrony, doradztwa oraz reprezentowania pokrzywdzonych dochodzących naprawienia szkody.